استان فارس
وقف به عنوان یک سنت حسنه در تلفیق با علم و نیازهای اجتماعی روز می تواند کارسازتر باشد.
پنج شنبه 20 مهر 1396    
بازدید: 21

به گزارش روابط عمومي اداره كل اوقاف و امور خيريه فارس، احداث بیمارستان نمازی، احداث آموزشگاه عالی پرستاری نمازی شیراز، راه اندازی پرورشگاه نمازی، احداث لوله کشی آب برای اولین بار در ایران در شهر شیراز، تاسیس هنرستان نمازی و بسیاری کارهای خیریه دیگر فهرستی از کارهایی است که نه یک سازمان بلکه یک شخص به تنهایی برای شیراز انجام داده است.

محمد نمازی، فرزند حاج محمد حسن نمازی، در سال ۱۲۷۵ هجری شمسی در شیراز زاده شد.

 دوران کودکی را در هند و چین گذراند و سال‌های جوانی را در شیراز و تهران سپری کرد.

 در سال ۱۳۰۳ به قصد سیاحت به آمریکا رفت، اما این سفر سرنوشت او را تغییر داده و نزدیک به سی سال در آنجا اقامت کرد.

مرحوم نمازی با سرمایه شخصی خود و به کمک دوستان و نزدیکان خویش در صدد احداث تصفیه خانه و لوله‌کشی آب شهری برآمد که این امر با همت بلند وی تحقق یافت و شیراز اولین شهر ایران بود که از نعمت آب لوله‌کشی سالم بهره‌مند شد، پس از پایان این کار، اقدام به خرید یکی از بهترین و مصفاترین باغ‌های شهر شیراز به نام باغ کفش‌گر نمود و بیمارستان نمازی را در آن بنا نهاد.

 پس ازآن به منظور اداره بهتر و استفاده از پیشرفته‌ترین علوم پزشکی و دستاوردهای علمی روز دنیا، بنیادی به نام بنیاد ایران را تأسیس کرد که اعضاء آن هیئت مدیره و مشاورین عالی‌رتبه و پزشکان مجرب و تحصیل‌کرده بودند. وظیفه بنیاد ایران نظارت بر امور بیمارستان و توسعه آن بود. پس از ثبت رسمی بنیاد ایران توسط مرحوم نمازی، ایشان به منظور دوام و بقاء مرکز مذکور با تنظیم سندی اقدام به وقف بیمارستان نمود تا این مجتمع خدماتی درمانی عظیم برای همیشه و تا ابد برای خدمت‌رسانی به مردم پابرجا بماند.

 مرحوم نمازی در 20 فروردین 1351 خورشیدی در شیراز و در بیمارستانی که خود تاسیس کرده بود در گذشت و پیکر وی نیز بنا بر وصیتش در محوطه بیمارستان نمازی دفن شد.

ساخت بنای بیمارستان نمازی به همت شادروان محمد نمازی، در سال 1331 آغاز شد و در سال 1334 به بهره برداری رسید. این بیمارستان در باغی به مساحت 25 هکتار و زیربنای 7500 مترمربع و 300 تخت احداث شد که در آن زمان این بیمارستان مجهزترین بیمارستان خاورمیانه محسوب می شد.

 در سال 1351 شادروان نمازی تصمیم به توسعه بیمارستان گرفت اما در بیستم اردیبهشت ماه آن سال، به دیار باقی شتافت.

 توسعه بیمارستان در سال های بعد نیز ادامه یافت و در سال 1367 تعداد تخت های بیمارستان به بیش از600  تخت رسید.